Daedong Group en Rainbow Robotics tekenden deze maand een samenwerking voor Agroid: een humanoïde robot die in de kas moet gaan oogsten. Er ligt een eerste prototype dat in veldtesten tomaten plukt, en het doel is helder — in 2028 moet Agroid de kernrobot zijn in een vierde-generatie AI-kas binnen een provinciaal project in Zuid-Jeolla.
Het is precies het soort bericht waar je als teler even bij stilstaat. En dan is de logische vervolgvraag: en ik dan?
Het interessante antwoord daarop staat niet in Zuid-Korea maar in het Westland, waar een oogstrobot al een derde seizoen achter de rug heeft.
Wat de Koreanen bouwen
De taakverdeling in Agroid is netjes gescheiden. Daedong — via de dochters Daedong Robotics en Daedong AgTech — bouwt het rijdende onderstel plus de software eromheen: autonoom rijden, het uitstippelen van de werkroute, gewasherkenning en de AI die beslist of een vrucht rijp genoeg is. Rainbow Robotics levert het bovenlichaam: de oogstarmen, de precisiebesturing en de koppeling met een digital twin van de kas.
Daedong wil onderweg data verzamelen over teelt, oogst en afzet in een volledig autonome omgeving, en pas daarna de economische haalbaarheid beoordelen. Dat woord — haalbaarheid — is het eerlijkste in het hele persbericht. De markt eromheen groeit intussen hard: MarketsandMarkets verwacht dat de wereldmarkt voor landbouwrobots van 17,7 miljard dollar in 2025 naar 56,3 miljard in 2030 gaat, ruim 26 procent per jaar.
Beginner-tip:een humanoïde robot is niet automatisch geavanceerder dan een arm op wielen. De menselijke vorm is een keuze die vooral zin heeft als je de omgeving níet wilt aanpassen. Loop je toch je kas opnieuw inrichten, dan is een taakspecifieke machine bijna altijd sneller en goedkoper.
Wat er in Nederland al draait
Het Japanse inaho, met een vestiging als inaho Europe B.V., test zijn snacktomaten-oogstrobot sinds enkele seizoenen bij Kwekerij Duijvestijn. Eind vorig jaar meldde het bedrijf dat twee robots van de nieuwste generatie er een maand lang intensief zijn geëvalueerd en daarna zelfstandig draaiden onder regie van de teler.
De cijfers die inaho daarbij noemt, zijn nuchterder dan een humanoïde prototype maar wel concreet: het oogstpercentage ging van ongeveer 15 naar meer dan 45 procent, de snelheid bijna verdubbelde tot zo’n 20 kilo per uur, en met vier robots haal je daarmee ruwweg een hectare per dag. Het bedrijf claimt dat telers hun arbeidsbehoefte met meer dan 45 procent kunnen terugbrengen.
Belangrijker dan al die percentages is één zin van Nick van Kwekerij Duijvestijn in GroentenNieuws: het RaaS-model betekent dat je de technologie kunt gebruiken “zonder grote investeringen vooraf — in tegenstelling tot veel andere dure robotoplossingen op de markt”.
Waarom dat verdienmodel het echte nieuws is
Robot as a Service verandert de aard van je beslissing. Bij een aankoop zet je een bedrag neer en hoop je dat de techniek over vijf jaar nog meekan — een reëel risico in een veld dat elk seizoen beweegt. Bij RaaS betaal je voor gebruik, en verschuift de vraag naar: draait dit ding genoeg uren om zichzelf terug te verdienen? inaho-directeur Yu Mizuki stelt dat de bedrijfskosten vergelijkbaar zijn met handmatige arbeid.
Voor een MKB-teler is dat het verschil tussen een gesprek met de bank en een gesprek over je werkplanning. Datzelfde patroon zie je overal terugkomen waar AI het bedrijf binnenkomt: de techniek is zelden de bottleneck, de inpassing in bestaand werk is dat wel.
De cijfers die je nuchter houden
Zet er meteen de andere kant naast. Bij paprika ligt de oogst een stuk lager dan bij snacktomaat: kennisplatform RoboCrops rapporteerde 62 procent onder geconditioneerde omstandigheden voor vruchten die vóór de stam hangen — en 31 procent zodra dezelfde robot in een echte commerciële kas stond. Dat gat tussen proefopstelling en praktijk is de belangrijkste vraag die je elke leverancier moet stellen.
Ook bij inaho zit de realiteit in de details: het gaat om vijf proefplekken voor 2026, geselecteerd op operationele geschiktheid. Geen open uitrol.
De praktische conclusie is daarmee eenvoudiger dan het nieuws suggereert. Een robot die 45 procent plukt, vervangt niemand. Hij haalt de piek eraf en laat je mensen twee rijen per dag extra doen. Dat is precies het soort winst dat je in de planning moet inbouwen, niet in de personeelsbegroting schrappen.
En Agroid? Die is er over twee jaar, in een demokas, in Zuid-Jeolla. Kijk er met interesse naar. Maar de vraag waar je dit seizoen iets aan hebt, is welke handeling in jouw kas de meeste uren kost en het minst kritisch is als een machine hem voor 45 procent doet. Wie dát in kaart heeft, kan straks binnen een week beslissen — of het nu een arm op wielen is of een robot met benen.