Je eerste automatisering met Make: van formulier naar spreadsheet

Iedere ondernemer kent zo’n taakje. Er komt een formulier binnen, je opent het, je tikt de gegevens over in een spreadsheet, en je onthoudt voor jezelf dat er weer een lead is. Drie minuten werk. Tien keer per dag. Dat is precies het soort klusje dat een computer hoort te doen, niet jij. In dit stappenplan bouw je je eerste automatisering met Make — zonder één regel code.

Beginner-tip:Je hoeft hier niets technisch voor te kunnen. Als je een formulier kunt invullen en een spreadsheet kunt openen, kun je dit. Lees rustig door; we leggen elk woord onderweg uit.

Wat is Make eigenlijk?

Make (vroeger Integromat) is een tool die apps aan elkaar koppelt. Je vertelt het: “als er dít gebeurt, doe dan dát.” Een nieuw formulier binnen? Zet de gegevens in mijn spreadsheet. Een nieuwe factuur? Sla ‘m op in deze map. Het bijzondere is dat je dit niet programmeert maar tékent: je werkt op een visueel canvas waar je blokjes aan elkaar sleept. Dat heet no-code — automatiseren zonder te coderen.

De kracht zit in de verbinding. Je apps praten normaal niet met elkaar. Je formulier-tool weet niets van je spreadsheet, je spreadsheet weet niets van je mailbox. Make is de tussenpersoon die ze laat samenwerken. En de meeste populaire apps — Google Sheets, Gmail, Outlook, Slack, Typeform, je boekhoudpakket — zitten er kant-en-klaar in.

De drie woorden die je moet kennen

Make heeft een eigen vocabulaire, maar het zijn er maar drie die ertoe doen. Ken je deze, dan begrijp je de hele tool.

Een scenario is je automatisering. Eén compleet recept van begin tot eind. Je kunt er meerdere hebben — één voor je formulieren, één voor je facturen — en elk staat los van de ander.

Een module is één stap binnen dat scenario. “Voeg een rij toe in Google Sheets” is een module. “Stuur een e-mail” is een module. Je bouwt een scenario door modules achter elkaar te zetten, als kralen aan een ketting.

Een trigger is de eerste module: de gebeurtenis die alles start. Een nieuwe formulier-inzending, een binnenkomende mail, een nieuw bestand in een map. Zodra de trigger afgaat, lopen de modules erachter één voor één hun ding doen.

Beginner-tip:Onthoud het als een lopende band. De trigger is het moment dat er iets op de band wordt gelegd; elke module is een station dat er iets mee doet; het scenario is de hele band van begin tot eind.

Wat je gaat bouwen

We pakken één concrete, herkenbare taak: elke nieuwe formulier-inzending komt automatisch in een spreadsheet, en jij krijgt een melding. Stel je een aannemer voor met een offerte-formulier op zijn site. Nu typt hij elke aanvraag handmatig over. Straks staat elke aanvraag binnen een paar minuten netjes in een rij, en ploft er een mailtje in zijn inbox: nieuwe aanvraag binnen.

Het scenario bestaat uit drie modules: de trigger (nieuw formulier), een Sheets-stap (rij toevoegen), en een melding (mail of Slack). Reken op een half uur voor je eerste werkende versie — de tweede keer ben je in tien minuten klaar.

Stap 1 — Account en scenario

Ga naar make.com en maak een gratis account aan. Geen creditcard nodig. Eenmaal binnen klik je op “Create a new scenario” en kijk je naar een leeg canvas met één grote ronde knop in het midden. Dat is waar je trigger komt.

Klik op die knop, zoek je formulier-app (Google Forms, Typeform, Jotform — kies wat je gebruikt) en kies de trigger “Watch responses” of iets met “new submission”. Make vraagt je je account te koppelen; dat doe je één keer en daarna onthoudt het de verbinding. Stel in hoe vaak Make mag kijken of er iets nieuws is — op het gratis plan is dat minimaal elke 15 minuten.

Stap 2 — De spreadsheet vullen

Sleep nu een tweede module aan de trigger vast. Zoek “Google Sheets” en kies de actie “Add a Row”. Koppel ook hier je Google-account.

Nu komt het enige stukje denkwerk: je vertelt Make welk formulierveld in welke kolom hoort. Maak vooraf een spreadsheet met kolomkoppen — Naam, E-mail, Bericht, Datum bijvoorbeeld. In Make zie je dan een lijstje met je kolommen, en bij elke kolom sleep je het bijbehorende formulierveld erin. Naam in Naam, e-mail in E-mail. Make laat de velden zien als kleine gekleurde labels; je hoeft alleen het juiste op de juiste plek te zetten.

Gevorderden:Wil je de datum automatisch laten invullen in plaats van uit het formulier te halen, gebruik dan in het kolomveld de functienow. Make heeft een ingebouwde formule-editor (het tandwiel-icoon bij een veld) met datum-, tekst- en rekenfuncties — handig zodra je verder gaat dan kopiëren.

Stap 3 — De melding

Plak een derde module achter de Sheets-stap. Voor een mailtje aan jezelf gebruik je de ingebouwde “Email”-module of je Gmail/Outlook-account; werk je met een team, dan is een Slack-bericht vaak praktischer. Schrijf een korte tekst en sleep er een formulierveld in, zodat de melding meteen zegt wie het was: “Nieuwe aanvraag van {Naam}”.

Klein, maar dit is het verschil tussen een automatisering die je vertrouwt en eentje die je toch elke keer controleert. De melding is je seintje dat het werkt — je hoeft je spreadsheet niet meer te openen om te zien of er iets binnenkwam.

Stap 4 — Testen en aanzetten

Onderaan staat een knop “Run once”. Klik erop en stuur ondertussen een testinzending via je eigen formulier. Make laat met cirkeltjes zien hoe de gegevens van module naar module reizen. Verschijnt de rij in je spreadsheet? Komt de melding binnen? Dan ben je klaar.

Klopt er iets niet — verkeerde kolom, geen melding — dan kleurt de betreffende module en kun je ‘m aanklikken om te zien wat er misging. Meestal is het een veld dat je nog moet koppelen. Pas aan, draai opnieuw. Als alles staat, zet je linksonder de scheduling-schakelaar aan en activeer je het scenario. Vanaf nu draait het vanzelf.

Beginner-tip:Zet je eerste automatisering op iets ongevaarlijks — een testformulier, een proef-spreadsheet. Pas als je ‘m een dag hebt zien werken, koppel je ‘m aan je échte offerte-formulier. Vertrouwen bouw je op met kleine stapjes.

Wanneer Make de juiste keuze is

Make is op zijn best bij een taak die terugkeert, voorspelbaar is, en twee of meer apps raakt. Formulier naar spreadsheet, factuur naar map, aanmelding naar mailtool: allemaal ideaal. Wat het niet is: een vervanging voor menselijk oordeel. Een automatisering doet exact wat je instelt, ook als dat fout is — dus begin klein en controleer.

Twijfel je tussen Make en alternatieven, dan is dat een logische vraag: Zapier is de bekendste concurrent en n8n de keuze voor wie meer controle wil. We schreven eerder een praktijkverslag over een AI-agent bouwen met Claude en n8n en een casestudy met 13 n8n-workflows als je verder wilt dan deze ene koppeling. Voor een eerste automatisering is Make alleen al door het visuele canvas een vriendelijk startpunt.

Wil je je automatisering een stap slimmer maken — bijvoorbeeld inkomende berichten laten samenvatten of categoriseren — dan kun je een AI-model als module toevoegen. Begin dan eerst bij de basis met onze gids over prompten voor betere AI-vragen, want een automatisering met een slechte prompt erin levert nog steeds rommel op. En wil je breder kijken naar wat er direct te automatiseren valt, lees dan vijf taken die je nu kunt automatiseren.

Stand van zaken — bijgewerkt 14 juni 2026

De uitleg hierboven blijft staan, ongeacht wat Make met de prijzen doet. De cijfers en limieten hieronder zijn de bederfelijke laag — die controleer je op make.com/pricing voordat je overstapt naar een betaald plan.

Let op:Make rekent per modulestap die draait, niet per scenario. Een scenario met drie modules dat tien keer per dag draait, verbruikt dus dertig credits per dag. Houd daar rekening mee als je inschat of het gratis plan voldoende is.